BANABAK Asli Aktuğ ve Irmak Canevi’den kurulu bir sanatçı kolektifi. Sanatçıların birlikte giriştikleri ve iddiasız olmakta iddialı, samimi ve cilveli bu ilk projeleri, olmazsa olmaz Dilara Z. Moran’ın ortaklığıyla ve Doğan Timurlenk’in cömert katkısıyla Timurlenk Cam’a ait bir çerçevecide hayat buluyor.

Kolektifle aynı adı taşıyan proje kapsamında sanata gönül verip göz önünde olmayan sanatçının ( “outsider artist”) hamisi Doğan Bey’in hatırı sayılır arşivinde yer alan binlerce resim arasından seçilen bir grup iş görünürlük ve gösterim ekseninde yeniden kurgulanıyor. BANABAK Beyoğlu’nda 1950’den beri faaliyet gösteren Timurlenk Cam’ın resim belleğinde giriştiği arkeolojik faaliyet sonucu Doğan Bey’in resim tutkusuna odaklanıyor. Doğan Timurlenk’in sanat camiasındaki duruşunu sorgularken güncel sanatın yerel sanatla buluştuğu noktayı yakalamak istiyor sanatçılar.

Yeni bir eser meydana getirmek için kendi yapmadıkları bu resimleri muzipçe ‘hack’ edip ‘malzeme’ olarak kullanan ikili projelerini güncel sanat ortamında yapılmış gamsız bir jest olarak görüyorlar.

Sanatçılar projelerini bir nevi küratörlük egzersizi olarak da değerlendiriyorlar. Çerçeveci ile sanatçının yollarının kesiştiği bir adreste yeri gelmişken çerçeve ile resim arasındaki girift ilişki de sorgulanmış oluyor. Resimleri ‘bulundukları’ çerçevecide sergileyen BANABAK iç içe geçmiş üç özgün mekanın dokusundan ve tarihinden fon olarak faydalanırken sergi mekanı ile sanat eseri arasındaki etkileşime de işaret ediyor. Nihayetinde sanatçı ve sanat eseri ‘bana bak’ derken yerelliğinde kaybolmaya yüz tutmuş koleksiyoner ve koleksiyonundan yola çıkıyor ve küresel sanat çağında yerel olmak ne demek sorusuna da cevap arıyor BANABAK.